ليمو كك‌مك 6 * و لكه‌هاى سياه صورت را بر طرف و چهره را درخشان مىكند . اگر ليمو را بريده و پس از گرم كردن قسمت بريده شده را بر ملاج پيشانى بگذارند سردرد گرم را تسكين مىدهد . از نظر غذائى ليمو ديرهضم است زياده‌روى در مصرف آن در صورت ناشتا بودن و خالى بودن شكم به معده زيان مىرساند و موجب قولنج مىشود و براى عصب مناسب نيست . براى جلوگيرى از زيان آن به‌ويژه اشخاص سردمزاج بايد آن را با شكر يا عسل تناول نمايند . تخم ليمو گرم و خشك و پادزهر سموم است مقدار خوراك آن 5 / 3 تا 7 گرم مىباشد كه بدون پوست بايد مصرف شود . پوست زرد ليمو مقوى معده و قلب ، قابض ، مشهى ، هاضم و بازكننده گير كليه و تحليل‌برنده نفخ است . ليموى شيرين در منافع ضعيف‌تر از ترش مىباشد ولى براى عصب زيانى ندارد 7 * . علاوه بر موارد فوق سلطان الحكماء اضافه مىنمايد كه در ذات الريه ، ذات الجنب ، زكام ، نزله ، استسقاء ، تنگ نفس ، اسكوربوت ، ريح طيار عضلانى موثر مىباشد 8 * . تركيبات شيميائى : پولپ ميوه محتوى اسيد سيتريك ، اسيد ماليك ، سيترات پتاسيم و كلسيم ، گلوسيد ، فسفر ، آهن ، سديم ، پتاسيم ، سيليس ، منگنز ، ويتامين A ، رايبوفلاوين ، نياسين ، تيامين ، ويتامين C و پوست ميوه داراى 5 / 2 درصد اسانس مىباشد . اسانس پوست ليموترش متشكل از ليمونن راست ( سىنن يا كاژه پوتن C 10 H 16 ، فلاندرن ، كامفن ، آلفا پىنن ، بتاپىنن ، آلفاترپىنن ، سيترال ، سيترونل‌لول ، لينالول و ليناليل مىباشد . خواص : ضد اسكوربوت ، زيادكننده فعاليت گلبولهاى سفيد خون ، مقوى معده و قلب ، ضد رماتيسم و نقرس ، آنتى سپتيك ، باكتريسيد ، تب‌بر و كم‌كننده چسبندگى خون مىباشد . موارد مصرف داخلى : از آب ليموترش در موارد گريپ ، انفلوانزا ، عفونتهاى ريوى ، تب‌هاى عفونى ، يرقان ، آرتريو اسكلروزيس ، شكنندگى عروق موئين ، واريس ، فشار خون ، هموفيلى ، خونريزى از بينى ، رماتيسم ، نقرس ، چاقى ، بيمارى اسكوربوت جهت كمك به درمان استفاده مىشود . استعمال خارجى : در ورم و التهاب حلق ، مخاط دهان و زبان ، ژانژيويت ، آفت ، بلفاريت ، جوش غرور استفاده درمانى به عمل مىآيد .